تبليغاتX
غم و شادی

 

             چندین سال پیش تو همین روزا بدنیا اومدم

ظاهرا مثل همه ی بچه ها،زیاد از بدنیا اومدنم خوشحال نبودم،

چون همه می گن گریه میکردم!!!

حالا امروز یک سال از آخرین سالگرد تولدم می گذره،

نمیدونم تو این یه سال چندتا دل شکوندم،چندتا دل به دست آوردم

دقیقا چند بار اشتباه کردم،چند بار سعی کردم اشباهات قبلیم رو

جبران کنم یا لااقل تکراررشون نکم.ولی خب ظاهرا این فرصت رو دارم

که یه بار دیگه متولد شم!

                   

   

       پ ن ۱:خدایا ازت ممنونم به خاطر هرچی که بهم دادی و ندادی.

        پ ن ۲:این چندتا آپ آخرم همشون تولدن اینم۳.

      پ ن ۳ :دوستان بدلیل شروع فصل امتحانات نمی تونم مثل قبل بهتون سر بزنم

      ببخشین.واز همه تون ممنونم که با هام بودین!!!انشاالله بعد از امتحانات میام!

      پ ن ۴:دوستان واسم لطفا دعا کنین!!!

+ نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 7:14 توسط تنها(شیوا) |

                     

                 روزی آسمان چشم به این جهان گشود

                                 ما نیز هم

                 روزی خورشید،روز را احساس کرد

                                 ما نیز هم

                       روزی شمردن را آموختیم 

                          امروز هم می آموزیم

                 ------------------------------------

                    یاد آن روز ها بخیر که تمام دنیا

                    در"۱۰" تای ما خلاصه می شد 

                               و امروز... .

                

                آن روزها ستارگان را می شمردیم

                   به ۱۰ که رسیدیم باز از سر.  

                ------------------------------------                  

                   از آن روز،بسیار روزها گذشته

                  و ما ۱۰ ها و ۱۰ ها آموخته ایم

            کاش امروز هم هنگام شمردن ستارگان

                        مثل کودکی هایمان

                  قلبمان آسمان ستارگان باشد

         

                      برادر گلم تولدت مبارک

+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 7:53 توسط تنها(شیوا)

 

 

ای کاش اگه شمعی روشن نمی کردیم،

 لااقل روشنایی شب تاب رو ازش نمی گرفتیم

ای کاش اگه بلد نبودیم گل باشم،

خار هم نمی شدیم تا تو دستای یه گل فرو بریم!

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 7:38 توسط تنها(شیوا)

                                      

                    

                               

                  

                  دوست خوبم حنانه جان تولدت مبارک

                    آرزوی بهترین ها رو واست دارم 

+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 15:51 توسط تنها(شیوا) |

 

خدایی که نزدیکتر از من به خود منی!

خدایی که تو بودی وقتی من نبودم و هستی روزی که من نباشم!

از همه خطا دیدم و خطا کردم!

اما تو خدای من جز بخشش وعطا نکردی!!!

اگه همه ی آدمای دنیا با کسی باشن،اون آدم خیلی تنهاست اگه

تو رو تو قلب خودش نداشته باشه!!

خدای من:

کمکم کن،کمکم کن که حتی اگه تنها ترین تنها شدم،

یادم نره تنها ترین تنهایی که همیشه همراهمه تویی!!!

 

با اسم قشنگ تو شروع می کنم،

با یادت ادامه می دم،

...و بهترین پایان رو از خودت می خوام.

...به امید تو نه موجودات خاکی و افلاکی ات!!!

پیوست۱:سلام دوستان بدلیل فشردگی درس ها شاید یه مدت نباشم.

برای تک تکتون آرزوی بهترین ها رو دارم.

پیوست۲:منو از دعای خیرتون محروم نکنین.

+ نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 22:26 توسط تنها(شیوا)

 

از سوسک می ترسیم....از له کردن شخصیت دیگران مثل سوسک نمی ترسیم

از عنکبوت می ترسیم.....از اینکه تمام زنگیمون تار عنکبوت ببنده نمی ترسیم

از خفاش می ترسیم.....ولی از اینکه افکارمون خفاشی شه نمی ترسیم

از خوب جانیفتادن غذا می ترسیم.....از اینکه هیچ کی سر جای خودش نیست نمی ترسیم

از ریختن آب جوش می ترسیم.....از به جوش آوردن خون آدما نمی ترسیم

از هیولا های تو فیلما می ترسیم....از هیولای نفسمون نمی ترسیم 

از تاریکی می ترسیم.....از خاموش کردن آخرین شمع امید دیگران نمی ترسیم

از گم کردن سکه هامون می ترسیم....از یه سکه ی پول کردن دیگران نمی ترسیم

از سرما خوردگی می ترسیم....از سر خورده کردن دیگران نمی ترسیم

از شکستن یه لیوان می ترسیم....از شکوندن قلب آدما نمی ترسیم

از لکه دار شدن لباسای سفیدمون می ترسیم....از کثیف شدن سفیدی روحمون نمی ترسیم

از خواب موندن می ترسیم.....از عمری که همه به خواب سپری شد نمی ترسیم

از وقت کم آوردن می ترسیم....از هدر رفتن وقتی که داریم نمی ترسیم

از گم کردن راه می ترسیم....از هیچ وقت به جایی نرسیدن نمی ترسیم

از اینکه یه روز تموم شیم می ترسیم......از اینکه تموم نشده بی مصرف شیم نمیترسیم

از اینکه آدما فراموشمون کنن می ترسیم.....از اینکه ما خدا رو فراموش کنیم نمی ترسیم

 

                             ما آدما واقعا حرف نداریم       

                                                                                                                                              

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 16:4 توسط تنها(شیوا) |

                                                                                                                          

                                            

                                              

                                                  سلام دوستان:

                                                  عید همگی مبارک 

              امیدوارم امسال برای همه سال پر از برکت و موفقیت و سلامتی باشه

                   و هرکس  هر آرزو و هدف خوبی که داره امسال بهش برسه 

     

                خیلی دوست داشتم امسال۱/۱/۸۷ آپ کنم ولی داریم میریم سوریه

                اومدم حلالیت بطلبم و بگم خوبی،بدی هرچی دیدین حلال کنین

            

                       

 

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386ساعت 17:41 توسط تنها(شیوا) |

 

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پارا دیدن نتواند 

که ره تاریک ولغزان است

و گر دست محبت سوی کس یازی 

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است 

نفس کز گرمگاه سینه میآید برون، ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کاین است،پس چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟؟...

مسیحای جوان مرد من! ای ترسای پیر پیراهن چرکین

هوا بس نا جوانمردانه سرد است....آی

دمت گرم و سرت خوش باد 

سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای...

                                                      

                   سلام  

من به چند نفر قول دادم که یه کم شادتر بنویسم  این دفعه رو ببخشین

                 انشالله دفعه ی بعد... .

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386ساعت 20:11 توسط تنها(شیوا) |

 

شاید باید هیچ ننوشت تا همان گونه که هستی معنا شوی

شاید هم باید بسیار نوشت،تا تلاطم امواج ناآرام قلب ها با

 نامت آرام گیرد.ندیدمت اما بسیار شنیدمت.

امروز زمین داغ دار است و آسمان داغ دارتر اشک میریزد و آن

طرف تر خورشید در دلش زبانه میکشد                                                                                        

 ...روز غریبی است امروز وچه غریب تر است بقیع.

 

بقیع باقی است،اشک ها باقی است ونام زیبای تو هم تا ابد

 در قلب های عاشقانت باقی!

                          سالروز رحلت پیامبر تسلیت

               

+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 21:33 توسط تنها(شیوا)

 

چهار ،پنج سال پیش وقتی راهنمایی بودم

معلممون تو یه همچین روزایی که به عید کم مونده بود،

هممونو برد تو حیاط مدرسه وبه هر کدوم یه کاغذ وخودکار داد و گفت:

یکی از کاری بدی رو که کردین توش بنویسین،

بعد همه خودشون،کاغذاشونو تا کردن و همگی اونا رو تو باغچه ی

کوچولوی مدرسه

دفن کردیم و روی هر کدوم یه شمع گذاشتیم.

قرار شد که اونا رو به خاک بسپاریم تا دیگه سراغمون نیان.

من تو اون کاغذ نوشتم که وقتی معلم ریاضی مون بهم می گه کی

دفترتو نو شته

دیگه نگم خودم.

آخه می دونین من هیچ وقت تمرینامو خودم حل نمی کردم.

البته الان مجبورم که حل بکنم!!!

هیچی دیگه تا آخر سال من دفتر نشون ندادم

حالا فکر می کنم کاش همه ی ما اشتباهاتمون مثل بچگیامون باشه

و قول و قرارمون هم همین طور.

یا لااقل نزدیک عید یه تکونی هم به دلامون بدیم

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 12:37 توسط تنها(شیوا) |

در دیارم "شیوا" می نامندم
بر خلاف نامم مثل بسیاری
از ارواح سرگردان هیچ چیز
این زندگانی برایم روشن و
آشکار نبود و نیست.
مادرم:حوا
پدرم: آدم
اهل:شاید بهشتی بودیم!
ساکن:زمین خاکی.
به زیرسقف آسمان.
همدمم:به وقت بهار،درخت
پر شکوفه،به وقت تابستان،
همین دنیای مجازی.به وقت
پاییز،برگهایی که خیلی ها
پای بر سرشان می گذارند.
به وقت زمستان هم آدمبرفی
هایی که می سازم...
البته اگر خورشید مجال ماندن
دهد.
یک ماهی دیر تر از گل پای در
این دنیا نهادم.

خب این منم گرچه از خود بیگانه ام..........

Home
Email
Night Skin